DESESKOLATZEA PRAKTIKARA ERAMAN ZUEN AUTOREAK

John Holt Harvardeko Unibertsitaeko irakaslea , izan da deseskolatze esperientzia errealitate bihurtu duena.
Lehen ( beste post batean) aipatu ditudan autoreak deseskolatze prozesua zehaztu eta azaldu zutenean, Holt sartu eta lanarekin hasi zen. Inork baino kementsuago lan egin du, umeak eskolatik kanpo heztea helburu duen nazioarteko mugimendu baten buru izan arte.
Teoria mailan Holtek eskolari egiten dio kritika, gehien bat arazo humanistei.
Gainera, kritika ideologikoa egiten du, sistemak hezkluntza ideologia alternatiboak deuseztatu dituela- eta.
Holten ustez, eskolak, helburu horien aurka jotzeaz gain, umearen hezteko gaitasuna, askatasuna eta espiritu beregaina hutsaltzen zituen. Horrenbeztez, gizabanakoen eta gizarteria osoaren hobetzeko plan guztiak zapuzten ditu eskola erakundeak irauteak.
Asmo horretan eta ikasleari ahalik eta askatasun handiena eman nahian, Holtek prestakuntza sistema alternatibo bat asmatu zuen. Sistema horretan, familia nahastuko du heziketan, eskoladesagerraraztekotan. horrela, 1977 aldera Growing Without Schooling aldizkaria argitarazten hasi zen, gurasoei umeak etxean nola hezi aholkatzeko xedez.

Gaur egun, aldizkariak ez diren beste motatako baliabideak erabiltzen dira gurasoei laguntza eskaintzeko. Gehien bat blogak eta web orrialdeak erabiltzen dira bai erakundeek bai familiek parte har dezaten. Interneten begira egon naizela, bitakora desberdinak topatu ditut aurretik aipatutakoa aurrera eramateko.
Azkenik aipatzea, sistema politikoaren aurkako jarrera pasibo baina agerikoa dugula hau, eskola publiko nahiz pribatuetan eskaintzen den heziketari uko eginez gauzatua.

P. GOODMANEN EREDU HITORIZISTA

Paul Goodman, unibertsitateko literatura irakaslea, aurreko mendeko bigarren erdialdeko Estatu Batuetako pentsaera anarkikoko ordezkari itzaltsuenetariko bat izan da. La deseducación obligatoria liburuaren bitartez, eskolaren aurkako ildoarekin bat egin zuen. liburuan, eskola alternatiba bat proposatzen du, bere garaikideek agertzen zituzten teknologia jarreretatik erabat aldentzen dena.
Goddmaren "eskolaren aurkako" jarrera ez da Reimerena edo Illichena bezain errotikakoa. Goodmanen aburuz, bidezkoa litzateke eskola ikasmaila batzuetarako bakarik baztertzea. Aitzitik, eskolara joateko beharra ez litzateke nahitaezkoa izan behar, eta eskola unitate txikietan deszentralizatzea proposatzen du, neurirako heziketa lortzeko xedez.
goodmanek proposaturiko alternatiba benetan utopikoa da, ezin baita zinez gauzatu; egilearen eskola alternatiba grezia klasikoko edo Erdi Aroko komentuetako hezkuntza ereduetan oinarritzen da.
Bere proposamena zera da: beste ikaskideen edo maisu- maistra aholkularien laguntzaz ikasle orok edo ikasgai edo ikaskuntza berenganatu ahal izatea da xedea; ikasleak berez aitzina egin ahal izatea, bere prestakuntza eta, azken batean, bere etorkizunaren benetako eragile nagusia izan dadin.
Beraz, egileak hezkuntza hiria eta, ume eta gazteak helduen mundura, berez eta apurka- apurka sartzeko heluak hezitzaileak izatea proposatzen du.
Azkenik aipatzea, Goodmanek ere parte hartu zuela Gestalt Terapiaren erakuntzan. Aurretik dagoen link-an sakatuz gero, P.Goodmanen bigrafia azaltzen duen web orrialde bat topatuko duzue.

P. Goodmanen argazkia http://www.institutovenezolanodegestalt.com web orritik hartu dut.

DESEKOLATZE TEORIAREN AUTORE GARRANTZITSUENAK

• SARRERA

Aurreko post batean aipatu ditudan arloak izan ziren lehenak deseskolatze mugimendua suspertzen. Baina garai hartako hiru egileen lanak oso garrantzitsuak izan ziren mugimendu hau aurrera eramateko: M. Macluhan, I.Illich eta E. Reimer.

• M. Macluhan

Kanadako Torontoko unibertsitateko irakaslea, lehena izan zen eskola kritikatzen eta teknologia alternatibaren alde egiten 1964an. autore honel liburu bat idatzi zuen: El aula sin muros.
Maclukanek honako hau proposatzen du: eskolatik kanpo, umearen gizarte ingurunean bertan, gauzatzen den kultur zabalkuntzara itzultzea.
Izan ere, eskolak utzi egin beharko baitio eskola izateari, gizartea bera, bere osotasunean, eskola handi bat bilakatzen delako. Eta bestetik, hedabideak, aisialdia atseginez gozatzeko aukera ematen dutelako, gai dira eskola sistemek ahaztu duten pedagogia printzipioetako bat errealitate bihurtzeko: atsegina den oro askoz eragingarriagoa da irakasten. Hau da, teknologia bitarteko berriek demokratizatzen dute kultura, hura atsegingarriago bihurtzen, eta, hortaz, pedagogia eragingarriagoa baliatzen.
Macluhanen argazkia http://www.dialogica.com. web orritik hartu dut

• Ivan Illich

Apaiz katolikoa zen honek, Austrian jaio zen.
Desekolatzearen ordezkari nagusia da, horren inguruko teorian inork baino sakonago landu baitu altternatibarik garatuena eta biribilena utziz.
Alternatiba moduan, Illichek proposatzen du askatasunaren eta hitzaren pedagogia gisa aurkeztuta.
Autoreak, presio eta larderia kutsuko oro desagerrarazi nahi du hezkuntzatik, eta, aldi berean, norberaren aukerak sustatu, ikaskuntza desarautu, eta herritarren etengabeko prestakuntza bermatzen duten tresnak garatu nahi ditu, nagusiki hezkuntza baliabideen eta giza baliabideen sareen bitartez.
Ivan Illichek oso liburu famatu eta interesgarri bat idatzi zuen. Gogoa baldin baduzue hemen daukazue liburu horren izenburua eta irakurtzeko aukera eskaintzen duen web orria: La sociedad desescolarizada.

Illichen argazkia http://www.wtp.org/ web orritik hartu dut.

• E. Reimer

Autore honek liburu bat idatzi zuen La escuela ha muerto eta eragin handia izan zuen.
Eskolaren kritika zabalagoa egin zuen, gizakiaren buru osasuna kaltetzen duten giro galgarrien erruduna dela salatzen baitu, non, haren ustean, gizakiaren beraren esentzia hondatzen duen. Eskolak, hortaz, ume eta gazteak zaindu baino ez ditu egiten. Hark proposatutako alternatibak Illichenen parekoak dira.